Kentler vardır yaşamımızın bir köşesine takılmıştır ve bu kenti bir türlü unutamayız. İnsanlar vardır geçmişimizin bir yerinde bir gölgeye sinmiştir ve bizimle her gittiğimiz yere gelir. Yaşamımızdan bir türlü atamayız onları. Akıp giden zamanın içinde kimi kareler vardır zamanı durduran. Bozkırda esen hoyrat rüzgarlar gibi bizi de önüne katıp götürür. Hele yaşamımızı yatılı okullarda geçirmişsek ve hele duygu yüklü bir çocukluğun beşiğinde sallanarak okulun duvarları dışında kalan başka insanları, başka evleri, başka kentleri özlemişsek geçmişin gölgeleri, yaşamımıza sürekli düşer ve kendini hatırlatır.